|
|
|
|
 |
Psychologia
zna ogromną ilość testów. Często wykorzystuje się wszelkiego
rodzaju
kwestionariusze i ankiety. Jednakże profesjonaliści preferują takie
delikatne narzędzia, jak TAT i testy Rorschacha, Są to testy stworzone
wiele lat temu i wypróbowane w
wieloletniej praktyce. Oparte są na teorii psychoanalizy i pozwalają
wnikać w najbardziej tajne zakątki psychiki ludzkiej.
|
Aby za pomocą tych testów zdobyć pełny
zakres
wyczerpujących informacji o człowieku, niezbędne jest wieloletnie
doświadczenie, nawyki i intuicja zawodowa. Testowanie
psychologiczne jest drogą do profesjonalnej psychologii, drogą rozwoju
psychologicznego sposobu patrzenia i myślenia, drogą do rozumienia
symboli i metafor. Jest drogą do zrozumienia tych jakże skomplikowanych
procesów, które zachodzą w ludzkiej świadomości i
podświadomości. Czyż
bez takiego zrozumienia możemy cokolwiek zmienić w sobie i w innych?
TAT jest to test apercepcji
tematycznej, czyli odbioru z określonym sposobem nastawienia. Ojczyzną
jego są Stany Zjednoczone. Za pomocą tego testu bada się różne
dziedziny życia człowieka, takie jak życie rodzinne, zawodowe, sferę
komunikacji społecznej i stosunków intymnych. Możemy określić,
jakie
tendencje przeważają w życiu wewnętrznym badanej osoby - aktywność czy
bierność, a może agresja? Możliwe, że człowiek jest w rodzinie
posłuszny i zgodny, a w pracy agresywny, albo na odwrót - jest
"wilkiem" w rodzinie i "zającem" w pracy.
TAT odkrywa świat wartości i
motywacji badanego, jego zainteresowania i ambicje. Widzimy, czy urnie
on wykorzystywać wcześniejsze doświadczenia i planować przyszłość, czy
jego myśli i uczucia są uporządkowane, jak odnosi się do starszego
pokolenia, do płci przeciwnej i jakie kompleksy wyniósł z
dzieciństwa.
TAT daje nam pojęcie także o tym,
jak człowiek sobie radzi z problemami egzystencjalnymi, metafizycznymi
- np. o jego stosunku do śmierci.
"Plamy Rorschacha" to test nazwany
od imienia jego twórcy, Hermana Rorschacha, który
słusznie jest uważany
za "króla testów". Aby zostać ekspertem w tej dziedzinie,
trzeba uczyć
się wiele lat i opracować setki protokołów. Poznanie tego testu
jest
ważnym wydarzeniem dla przyszłego psychologa. Konieczne jest, aby nie
przebiegło ono w atmosferze profanacji, aby nie było swoją własną
imitacją, aby odbyło się pod kierunkiem doświadczonego specjalisty,
który może pokazać możliwości i piękno tej unikatowej metody.
Czegóż można dowiedzieć się o
człowieku za pomocą dziesięciu tablic, czarno-białych i kolorowych, z
plamami o nieokreślonych kształtach? Niektórzy badani, poddawani
testowi Rorschacha, przyznają się, że czują się jak prześwietlani
promieniami Rentgena. Inni porównują ten test do sondy
głębinowej.
Ale teraz nie
będziemy poruszać
freudowskich kompleksów i archetypów podświadomości. Nie
mniej ciekawe
jest odkrywanie potencjału intelektualnego i twórczego,
zdolności do
myślenia abstrakcyjnego lub nastawienia do wcielania pomysłów w
czyn.
Czy sfera emocjonalna badanego wyróżnia się subtelnością i
bogactwem
odcieni, czy podlega on silnym namiętnościom? Na te pytania i wiele
innych odpowie nam "król testów". |
|
|
 |
Dla człowieka
charakterystyczne
jest utożsamianie siebie, swoich przeżyć ze zjawiskami przyrody,
zwierzętami, roślinami. Jednak gdyby w duszy księcia Andrzeja nie
nastąpiły zmiany, gdyby nie zaczął on odczuwać miłości do Nataszy
Rostowej i wewnętrznie ożywać, nie zauważyłby zielonych pędów na
starym
dębie. Minąłby go z opuszczoną głową, pogrążony w tęsknocie.
Przenoszenie swoich uczuć na otoczenie, przypisywanie innym swoich
przeżyć jest właściwe dla człowieka. I tak rozdrażniony, rozgniewany
przechodzień, zobaczywszy na ulicy psa, pomyśli: "Jaki zły pies!". |
|
Człowiek
w dobrym humorze w takiej sytuacji powie: "Jaki miły i wesoły
szczeniaczek".
Psycholodzy nazywają taką właściwość
naszej psychiki projekcją. Na podobieństwo projektora w kinie,
który
wyświetla kadry filmu na ekranie "projektujemy", przenosimy na
otoczenie nasze pragnienia i uczucia, nasze problemy i lęki.
Na wykorzystaniu mechanizmu
projekcji oparta jest konstrukcja tak zwanych testów
projekcyjnych.
Psycholog zwraca się z prośbą do badanego, aby ten narysował,
jakiekolwiek drzewo. To jakie drzewo on narysuje: małe czy duże, młode
czy stare, w kwiecie czy późną jesienią, wszystko to opowie nam
o
osobowości badanego i jego nastroju.
W innym rodzaju testów
projekcyjnych
prezentuje się badanemu obrazek z wyobrażeniem dowolnej sceny lub
sytuacji i prosi o wymyślenie opowiadania. Są testy dla dorosłych (inne
dla kobiet i inne dla mężczyzn), a także dla dzieci. W testach dla
dzieci wykorzystuje się wyobrażenia zwierzątek, z którymi mali
badani
chętnie się utożsamiają.
Testy te wykonane są tak, aby
przedstawiać sytuacje, sceny i przedmioty w sposób niezbyt
wyraźny,
nieokreślony do końca. Stwarza to możliwość większej swobody
projektowania przez człowieka jego treści wewnętrznych. Pokazujemy, na
przykład, obrazek, na którym przedstawiony jest człowiek
wspinający się
po sznurze i uzyskujemy najróżnorodniejsze odpowiedzi: "On
wspina się
do góry, chce być wyżej od innych", "On ucieka z więzienia", "On
podgląda", "On czuje się zagubiony i nie wie co robić dalej" etc.
Takich obrazków (lub tablic)
jest
dużo, każdy z nich ma inną tematykę, której celem jest
wyjawienie
poszczególnych problemów (na przykład dotyczących
stosunków z
rodzicami, z partnerami seksualnymi, ambicji, agresji).
Test ten jest nazywany testem
tematycznej apercepcji (w skrócie TAT), a psycholodzy na całym
świecie
posługują się nim już od kilku dziesięcioleci.
Praca z
testami to najpiękniejsza
droga rozwoju profesjonalnego widzenia i myślenia, droga integracji
wiedzy teoretycznej o problemach osobowości z żywą praktyką.
|
|
|
 |
Do mózgu dochodzą
informacje z 5
zmysłów: wzroku, słuchu, dotyku, smaku i węchu. Poznając NLP
uświadamiasz sobie, jaki sens nadajesz odbieranym informacjom, na
podstawie których kierujesz swoim postępowaniem. Wielu łudzi
jest
zaskoczonych wiedzą o sobie, o swoim wewnętrznym świecie, zaczynają
rozumieć przyczyny i źródła konfliktów oraz jak zmieniać
swoje
zachowanie, aby relacje z innymi łudź-mi były lepsze, bardziej
satysfakcjonujące. Jestem ciekawa, jak Ty będziesz zaskoczony takim
wglądem w siebie? |
|
"Lingwistyczne"
- dotyczy ludzkiej umiejętności posługiwania się mową i sposobu, w jaki
określone słowa i zwroty odzwierciedlają nasz wewnętrzny świat. Nazwa
ta obejmuje także język ciała, gestów, mimiki, które
ujawniają nasz
styl myślenia, system przekonań i nawyków.
"Programowanie" - to pojęcie z
fachowego nazewnictwa komputerowego, co sugeruje, że nasze myśli,
uczucia i podejmowane działania są po prostu nawykowym korzystaniem z
programów, które można zmieniać, doskonalić.
NLP narodziło się w latach
siedemdziesiątych w Kalifornii w Santa Cruz. Jego twórcami są
Richard
Bandler (wówczas student psychologii), John Grinder (docent
lingwistyki) oraz Gregory Bateson (antropolog, zajmujący się
komunikacją i teorią systemów). Zainteresowani rewelacyjnymi
wynikami
prac czołowych terapeutów: Fritza Pensa - twórcy Gestlt,
Virginii Satir
- fantastycznej terapeutki rodzin i światowej sławy hipnoterapeuty
Miltona Ericksona, postanowili przyjrzeć się pracy i opracować modele
skutecznej terapii. Stąd NŁP składa się z elementów terapii
Gestalt,
terapii rodzin i hipnozy. Stworzyli model, dzięki któremu można
zrobić
wiele dla siebie i innych... Od kilku lat techniki NŁP znajdują
zastosowanie także u nas w Polsce w różnych dziedzinach życia:
w psychoterapii, w szkolnictwie, w
biznesie, medycynie. NLP uczy wielu ludzi efektywnej komunikacji,
języka ciała, jak osiągać sukcesy, jak być szczęśliwym, jak
wykorzystywać swój czas, jak precyzować swoje cele, jak zmieniać
zachowania, które nie przynoszą dobrych efektów, jak
otworzyć się na
siebie, na swoje umiejętności, jak kochać siebie i innych, jak cieszyć
się z siebie i swojego Życia, jak radzić sobie z trudnymi
doświadczeniami z dzieciństwa, jak wybaczać, pozbywać się lęków
i
fobii, złości, jak stawać się śmiałym, twórczym... jak patrząc
...
widzieć, słuchając ... słyszeć, czując ... czuć... Brzmi nieźle, prawda?
Dla mnie NLP jest wspaniałą sztuką,
dzięki której od kilku lat uczę się malować swoje życie w
kolorach,
jakie lubię, doskonalę siebie, pozwalam sobie na osiąganie rzeczy,
które kiedyś wydawały mi się po prostu niemożliwe. Na
warsztatach
przekazuję innym jak można ją trenować w swoim życiu. Wierzę, że ja i
Ty jesteśmy takimi samymi ludźmi, którzy swoimi myślami kreują
swój
świat. Jeśli coś udało się komuś innemu, uda się i mnie. Jeśli udało
się mnie, dlaczego ma nie udać się Tobie? Możesz chodzić otoczony
pozytywnymi myślami jak w kolorach tęczy, albo w
pajęczynie negatywnych myśli.
Decyzja zawsze należy do Ciebie! Dróg do poznawania i
doskonalenia
siebie jest wiele. NLP jest jedną z nich, ani lepszą, ani gorszą od
innych. Jest jednak taką, która uczy cieszyć się nie tylko
słońcem, ale
i deszczem, chłodem, kroplami rosy i zmierzchem naszego życia. Uczy
szukania siebie i swojej tożsamości, bo to co najważniejsze w naszym
życiu ... to znalezienie siebie.
Jeśli nasze drogi skrzyżują się
kiedyś, sam mi powiesz, jak jesteś zaskoczony zmianami, jakie nastąpiły
w Twoim życiu, jak Ty się zmieniłeś i jakość Twojego życia. Zanim więc
to nastąpi idąc swoją drogą uważaj:
Uważaj na swoje myśli, one stają
się słowami; uważaj na swoje słowa, one stają się czynami;
uważaj na swoje czyny, one stają
się nawykami;
uważaj na swoje nawyki, one stają
się charakterem; uważaj na swój charakter ... on tworzy Twoje
przeznaczenie .
|
|
|
 |
Czy rzeczywiście mówimy to, co czujemy
naprawdę? Czy
naszemu rozmówcy przekazujemy werbalnie to, co myślimy, czy też
to, co
chcielibyśmy, żeby usłyszał? Okazuje się, ze tak - rzeczywiście czy
tego chcemy czy nie, zawsze mówimy prawdę o sobie. Od wielu lat
zajmuję
się różnymi formami nieinwazyjnej analizy osobowości, w tym
również
analizą wypowiedzi. W trakcie swoich badań doszłam do wniosku, że słowo
jest symbolem i jako takie niesie ze sobą wieloznaczność, zatem każdy
werbalny wywód może być interpretowany na wiele
sposobów. |
Dla różnych
osób ten sam wyraz może
nieść ze sobą zupełnie inne zabarwienie emocjonalne i semantyczne. Na
przykład słowo "praca" może kojarzyć się z pieniędzmi, zarobkiem,
źródłem dochodu i dajmy na to utrzymywaniem rodziny. Może także
przywodzić na myśl wysoki, masywny biurowiec albo ciężkiego TIR-a, lub
wypełniony zapachem środków odkażających szpital. Różne
są przecież
miejsca zatrudnienia, Są udzie pracujący pod gołym niebem i dla nich to
słowo przywodzi na myśl świeżo zaoraną ziemię, zapach drzew albo
rzeki... Ten sam wyraz może kojarzyć się z miłym towarzystwem
roześmianych osób lub ze złą, wiecznie niezadowoloną twarzą
szefa. Może
też pojawiać się jako synonim problemu do rozwiązania, projektu do
skończenia lub wręcz pasji, której poświęca się całe życie.
Warto pamiętać, że każdy rozpatruje usłyszany komunikat poprzez pryzmat
własnych uczuć i przeżyć. Ktoś powie: "spieszę się do pracy", myśląc o
sympatycznej sekretarce i najnowszych ploteczkach przy kawie. Ktoś inny
odpowie: "ja też", a przed jego oczami rozciągnie się widok
zaśmieconego znienawidzonego biurka ze stertą zaległych
papierów.
Właśnie ze względu na odnoszenie cudzych słów do własnych
problemów
analizę wypowiedzi nazywamy dynamicznym testem projekcyjnym.
Biorąc pod uwagę, że człowiek funkcjonuje w przestrzeni psychologicznej
o określonych kierunkach, każdą wypowiedź możemy przeanalizować na
kilku poziomach. Głównie wykorzystujemy tzw.
trójpodział., czyli
rozróżnienie trzech warstw znaczeniowych.
Pierwsza warstwa dotyczy instynktu i podświadomości. Mówi o tym,
co
jest w człowieku najbardziej pierwotne, co w nierozerwalny
sposób łączy
nas ze światem zwierząt. To wszystkie nasze odruchy dotyczące
przetrwania i zachowania gatunku. Mówiąc prościej: seks i
ekonomia.
Druga warstwa to świadome działanie w chwili obecnej. To, co jest dla
nas ważne tutaj i teraz. Natomiast trzecia dotyczy nadświadomości,
naszych planów, marzeń i ambicji.
Poniżej podaję przykład interpretacji dwóch zdań z dialogu
między
kobietą a mężczyzną w oparciu o trójpodział.
Dialog brzmi następująco:
Kobieta: Co będziesz jutro robił?
Mężczyzna: Jutro będę załatwiał wiele spraw
Pozornie zupełnie proste zdania, dotyczące jakichś tam mało istotnych
planów związanych z następnym dniem. Stojąc z boku i słuchając
takiej
rozmowy, pomyślimy sobie: "jakież to nudne. Czy oni nie mają sobie nic
ciekawego do powiedzenia. Nie mogliby na przykład poflirtować ze sobą?"
Otóż to: oni właśnie ze sobą flirtują. Może raczej powinnam
napisać:
ona próbuje flirtować, on odmawia. Tak czy owak jest to bardzo
ciekawa
rozmowa, pokazująca w tych dwóch zdaniach lęki, obawy i potrzeby
tej
dwójki ludzi. Na poziomie kolejnych warstw interpretacja wygląda
następująco:
Poziom pierwszy (instynkt, podświadomość, ciało) - seksualność.
Kobieta: Czy chciałbyś robić coś ze nmą? (Jest to
zachęta i próba namówienia kolegi, aby właśnie jej
poświęcił trochę
czasu. Jej zainteresowanie jego planami nie jest wbrew pozorom
grzecznościowe. W tym pytaniu kryje się nadzieja: może właśnie ty
zajmiesz mi czas w sposób interesujący, bo czuję się samotna i
mój
jutrzejszy dzień zapowiada się równie smutno jak wczorajszy)
Mężczyzna: Nie interesujesz mnie, mam co robić.(On
zdecydowanie odmawia. Ta kobieta nie podoba mu się i nie zamierza na
nią tracić czasu)
Poziom drugi (działanie, świadomość, dusza) - cele świadomego działania.
Kobieta: Jaka będzie moja przyszłość? (Brak jej
sprecyzowanego celu w życiu. Jej egzystencja jest smutna i samotna.
Próbuje szukać czegoś, co ubarwi tą szarość, próbuje
znaleźć coś, co
nada sens jej istnieniu)
Mężczyzna: Przyszłość to poszukiwanie sposobu na
to, żebym był ważniejszy. (On także nie jest zadowolony ze swojej
życiowej pozycji, ale stara się robić wiele ważnych rzeczy, aby poczuć
się ważnym i potrzebnym człowiekiem. To sprawia, że nie ma czasu myśleć
o przyszłości.)
Poziom trzeci (ambicje, nadświadomość, duch) - marzenia i plany
Kobieta: Moje życie jest jedną wielką niewiadomą.
(Tu wyraźnie słychać ból wynikający z braku sensu i celu w
życiu. To
stan pasywny, kiedy nie wiadomo tak naprawdę, czy w życiu wydarzy się
jeszcze coś godnego uwagi, czy też zamieniło się ono już na zawsze w
jałową szarą egzystencję).
Mężczyzna: Jutro będzie lepiej, ale nie chcę myśleć
o przyszłości. (Ten człowiek jest niepewny jutra, ma wiele obaw, a mało
satysfakcji, ale ma też nadzieję, że dopóki coś robi w tym
kierunku,
zawsze jest szansa na zrobienie kariery).
Oczywiście interpretacja została przeze mnie nieco przesadzona, aby
wyostrzyć zarysowane problemy. Nie można też zapominać, że są to zdania
wyrwane z kontekstu. Dialog toczył się dalej i pokazał wiele jeszcze
innych spraw, aczkolwiek w pełni potwierdził powyższą interpretację. W
ten oto sposób możemy z prostych pozornie zdań dowiedzieć się o
człowieku bardzo dużo. Bo niezależnie od wypowiadanych treści, stale
mówimy o tym, co jest dla nas najistotniejsze.
Aby prawidłowo zinterpretować czyjąś wypowiedź, należy wziąć pod uwagę
kilka istotnych czynników. Przede wszystkim wypadałoby podejść
do
analizy w miarę bezstronnie, bez emocji, ponieważ inaczej zabarwimy
ją swoimi uczuciami i będzie to analiza naszych spraw. a nie spraw
badanej osoby. Poza tym należy brać pod uwagę tzw. "czynnik czasowy",
czyli odpowiedzieć sobie napytanie, czy ta osoba stale sygnalizuje
podobne problemy w swoich wypowiedziach, czy też dzisiejszy komunikat
jest spowodowany np. wyjątkowym "dołkiem" w samopoczuciu. Ponadto
dobrze byłoby zweryfikować wnioski w oparciu o inne metody, np. analizę
z wyglądu czy grafologię. Dobrze opracowana interpretacja wypowiedzi
znajdzie potwierdzenie w analizie z wyglądu i innych technikach. |
|
|
 |
Przypatrzmy się
pokrótce kluczowym
zasadom analizy charakteru pisma i spróbujmy podporządkować je
do
konkretnych cech charakteru.
Pismo małe - pismo którego wielkość środkowej
części
pisma nie przekracza 2,5mm - charakteryzuje człowieka ostrożnego w
działaniu, niepewnego siebie, zamkniętego często również
skromnego.
Może to być również osoba nieśmiała, ale również rozsądna
i krytycznie
"patrząca" na otaczającą rzeczywistość. Osoba stawiająca małe literki,
lepiej koncentruje się na szczegółach i |
|
częściej
interesuje się techniką, matematyką i architekturą.
Zmienna wielkość liter -
charakteryzuje ludzi niespokojnych, którzy zrywami starają się
wybić
ponad przeciętność. Osoby w ten sposób piszące przeżywają stany
napięcia emocjonalnego, są ambitni ale mają zakłóconą
równowagę
wewnętrzną. Zmienna wielkość liter charakteryzuje najczęściej ludzi
wiecznie poszukujących, twórców, aktorów, ludzi
utalentowanych
artystycznie, wynalazców.
Duże górne akcenty pisma
-
charakteryzują ludzi przebojowych, ambitnych i pragnących władzy. Gdy
górne część pisma są nadmiernie wysokie, świadczą o przesadnej
ambicji
autora.
Duże dolne akcenty pisma -
świadczą o dużej sile wewnętrznej piszącego i jego umiejętności
radzenia sobie w życiu. Taki ktoś potrafi dobrze zarabiać i odznacza
się wysokim potencjałem seksualnym.
|
|
|
 |
Powszechnie wiadomo, że
nasze
źrenice reagują na zmiany oświetlenia: rozszerzają się w ciemności,
gwałtownie kurczą pod wpływem światła. Lecz również oczy
zmieniają
wygląd pod wpływem emocji.
Radość i szczęście rozszerzają je - jak np. u gracza który
dostanie
dobre karty. Rozszerzone źrenice są również oznaką pobudzenia
erotycznego.
Gniew irytacja i nienawiść wywołują zwężenie źrenic. Wąskie, kłujące
oczy mają ludzie, którzy są z jakiegoś powodu zirytowanie
lub wściekli. |
|
Warto
więc obserwować oczy naszego rozmówcy, gdy np. przedstawiamy
jakąś
ważną propozycję. Jego zmieniające się źrenice mogą stać się dla nas
ważnym sygnałem niezależnie od tego co mówi. Oczy nie kłamią,
nie
możemy ich zmusić do innych, niż nasz aktualny stan emocjonalny,
reakcji.
Irytującym zachowaniem podczas
rozmowy jest przymykanie powiek przez naszego rozmówcę. Możemy
odnieś
wtedy wrażenie, że lekceważy on nas i jest znudzony całą rozmową. Nie
jest to jednak tak bardzo jednoznaczne. Możliwe jest bowiem, że nie
zgadza się on z naszymi argumentami lub też usiłuje ukryć swoje emocje.
Szeroko rozwarte oczy, sygnalizują czyjeś zaskoczenie, zdumienie, lecz
taką reakcję łatwo udawać.
Naturalnym odruchem podczas witania,
jest patrzenie sobie w oczy. Jeśli ktoś podczas witania nie patrzy na
nas, budzi to naszą nieufność Możemy odnieść wrażenie, że ma on w
stosunku do nas złe zamiary lub nas lekceważy.
Podczas rozmowy, niezależnie od nas,
nasze oczy zarówno odbierają jak i wysyłają sygnały mogące
zwiększyć
lub osłabić efekt tego, co mówimy lub słyszymy. Najlepszy
kontakt z
rozmówcą nawiązujemy patrząc mu w oczy, jeśli jego wzrok "błądzi
gdzieś
w przestrzeni", może świadczyć to o ty, że nasz rozmówca jest
nieszczery.
Prowadząc rozmowę, możemy co jakiś
czas "oderwać" oczy od słuchacza - pomaga to w skupieniu, ale tylko na
chwilę, szybki powrót spojrzeniem na rozmówcę umacnia
kontakt z nim,
pozwala uniknąć wrażenia nieszczerości z naszej strony. Pozwala to nam
również na obserwację jego zachowań. Jeżeli uda nam się zachować
kontakt wzrokowy przez 2/3 rozmowy, stworzymy wrażenie dobrą atmosferę
dyskusji i wyrobimy w słuchaczu zaufanie. Dzięki temu, zwiększymy nasze
szanse na pozytywne załatwienie sprawy.
Badania wykazały, że w rozmowach
oficjalnych, np. rozmowy kwalifikacyjne, najlepiej utrzymać wzrok na
poziomie brwi i oczu rozmówcy. Ma on wtedy wrażenie, że poważnie
traktujemy całą sytuację.
Podczas spotkania towarzyskiego,
możemy sobie pozwolić na spoglądanie na na twarz miedzy oczami i
uszami, natomiast w sytuacji romantycznej, patrzmy ukochanej osobie nie
tylko w oczy, ale wódźmy wzrokiem po całym ciele.
Nie zawsze jednak "mowa oczu" jest
tak oczywista. Jeden z twórców tej teorii, opisywał
trudności, jakie
mieli nauczyciele ze zrozumieniem zachowań portorykańskich uczennic w
nowojorskiej szkole. posądzali je o nieszczerość i lekceważenie, a
wszystko dlatego, że podczas rozmowy spuszczały oczy. Dopiero
parafialny ksiądz wyjaśnił to nieporozumienie. W kulturze
portorykańskiej opuszczanie wzroku oznacza szacunek do autorytetu
rozmówcy.
Również amerykańscy
psycholodzy
wiedzą już, że patrzenie Indianinowi prosto w oczy, jest odbierane
przez niego jako dowód agresji.
Nie wyciągajmy więc
pochopnych
wniosków. Gdy np. ktoś w rozmowie z nami ma rozbiegany wzrok,
nie
koniecznie musi świadczyć to o jego nieszczerości w stosunku do nas,
nasz rozmówca może być również osobą nieśmiałą i
wystraszoną.
|
|
akupresura
Uciskając
ściśle
określone punkty znajdujące się wzdłuż meridianów można wzmocnić
organizm i wpływać na poszczególne układy i narządy ciała.
Dziedzina
wiedzy pokrewna akupunkturze, w której zamiast ucisku palcami
stosuje
się specjalne igły.
astrologia
Dziedzina
wiedzy
rozwijająca się od starożytności do chwili obecnej. Zajmuje się
korelacją pomiędzy hipotetycznym ruchem planet po nieboskłonie a
charakterami i losami ludzi na Ziemi. Na podstawie dokładnej daty
urodzenia tworzy się kosmogram człowieka. Analizując go można ustalić
jego cechy charakterologiczne, uzdolnienia i skłonności.
bioenergoterapia
Korekta
stanu
biopola organizmu przez odpowiednio skierowane i celowo stosowane
biopole człowieka-bioenergoterapeuty.
chromoterapia
Wykorzystanie
leczniczych właściwości kolorów, ich właściwy dobór w
celu uzyskania
określonych celów.
DU
� doskonalenie umysłu
Autorska
metoda
Lecha Emfazego Stefańskiego oparta na doświadczeniach Jose Silvy. W DU
większy nacisk kładzie się na rozwijanie zdolności postrzegania
pozazmysłowego.
Feng-Shui
Tradycyjna
chińska
sztuka aranżacji przestrzeni, której celem jest poprawienie
zdrowia,
dobrobytu i szczęścia. Dowiesz się, jak zmienić otoczenie, aby odnaleźć
wewnętrzny spokój i zaakceptować świat, jak wykorzystać
pozytywne
energie. Europejskim odpowiednikiem tego systemu jest geomancja.
hipnoza
Jest
to znakomita
metoda, odwołująca się do podświadomości człowieka, służąca pokonywaniu
złych nawyków, przyzwyczajeń i lęków oraz usprawnianiu
pamięci. Bardzo
ciekawą jej odmianą jest autohipnoza - praca z samym sobą.
homeopatia
Jest
to jedna z
metod medycyny alternatywnej, stosowana coraz częściej przez lekarzy
akademickich. Polega na stosowaniu w odpowiednich rozcieńczeniach
takich środków, które w dawkach większych wywołują w
organizmie
zdrowego człowieka objawy podobne do objawów tych chorób.
Niejednokrotnie ratunek w stanach, w których medycyna akademicka
jest
mało skuteczna.
NMPCz
- nieinwazyjne metody poznawania człowieka, NAO - nieinwazyjna analiza
osobowości
Autorska
metoda
Dariusza Tarczyńskiego, dzięki której możemy dość dokładnie
scharakteryzować osobowość człowieka poprzez analizę jego wyglądu
zewnętrznego.
numerologia
Wiedza
o symbolice
liczb, którą możemy wykorzystać wszędzie tam, gdzie człowiek
jest
widziany przez pryzmat liczb i liter. Znając jej podstawy możemy
wykorzystać Wibracje Numerologiczne, aby zmienić najbardziej
konfliktowe aspekty naszej osobowości i aby zaplanować swój los
zgodnie
z Wibracjami.
psychografologia
Jest
to sztuka
interpretacji pisma ręcznego. Z powodzeniem jest stosowana na przykład
przy zatrudnianiu pracowników. Umożliwia szybkie określenie
osobowości
człowieka.
psychotronika
Interdyscyplina
naukowa mieszcząca się na pograniczu psychologii i biofizyki. Nauka ta
uznaje jedność tego co fizyczne i tego co psychiczne. Bada
głównie
interakcje między organizmem żywym a otoczeniem, przy czym przedmiotem
badań są procesy świadomościowe i biofizyczne.
radiestezja
Zajmuje
się
wykrywaniem oraz usuwaniem negatywnych skutków promieniowania
geopatycznego, tj. cieków wodnych, złóż mineralnych czy
uskoków
geologicznych. Zajmuje się zabezpieczeniem żywych istot przed chorobami
wywołanymi promieniowaniem.
reiki
Uniwersalna
energia
życiowa, płynąca w każdym organizmie. Jest też energetyczną metodą
samoleczenia i leczenia innych. Zapoczątkowana w Japonii, dynamicznie
rozwijająca się na świecie.
shiatsu
Jest
to japońska
technika terapeutyczna oparta na masażu odpowiednich stref i
punktów na
ciele człowieka, ułożonych wzdłuż meridianów energetycznych.
Jest
techniką dość prostą i efektywna.
tarot
Ilustracje
kart
Tarota są zakodowanym przewodnikiem po duchowości człowieka. Dla
jednych to sposób na życie, filozofia, możliwość zajrzenia w
głąb
siebie, dla innych to metoda udzielania pomocy. Tarot to klucz do
systemu filozoficznego zwanego hermetyzmem, wyrażający za pomocą
symboli uniwersalne idee.
(za
zezwoleniem BIPA, copyright
© 2004 Jork) |
|
|